تبلیغات
ﻟﺒﺎﺱ شُکر - مدرسه ی فاطمه
تاریخ : پنجشنبه 21 خرداد 1394 | 02:12 ب.ظ | نویسنده : محجوبه نظیفی

امروز 54 امین روز عمر فاطمه ماست . از دیشب برای دختر نازنین خانه مان بانوج که نوعی گهواره ی سنتی است به دیوارهای اتاق نصب کرده ایم .گهواره ای که مادر به راحتی می تواند به وسیله آن فرزند خود را بخواباند و خیالش از آرامش او آسوده باشد .برای همین است که من امروز توانسته ام دوباره به دوختن لباس شکر بپردازم .

دلم برای همه دوستان مجازی ام تنگ شده است و واقعا در موقعیت جدید زندگیم آنها را فراموش نکرده ام ! و اما اگر از احوال خیاط لباس شکر جویا باشید باید بگویم باز به لطف خدا دست و پا زدنی جدید را دارم تجربه می کنم . این روزها با خود می گویم مادر بودن و بچه بزرگ کردن هر روز معمایی جدید است و البته مادر بودن و زن بودن هر دو در کنار هم ، آرامش و تمرکز و هنرمندی بیشتری را می طلبد . خدا خودش یاری دهد تا  بهتر و مومنانه تر بتوانم این مسیر را طی کنم .

فاطمه هر روز دارد بزرگ می شود و زیباتر !الحمدلله رب العالمین . او را واقعا خدا بزرگ می کند چرا که من به چشم خود هم در بارداری او و هم این روزها می بینم که چقدر این فرشته ی کوچک را ارج می نهد و همگان را برای بزرگ کردنش بسیج می کند !جالب است که این روزها با اینکه احساس می کنم بنده ی  خوبی نبوده ام اما بیشتر خدا را درک می کنم و می بینمش. گاه گریه های  دائم و خسته کننده ی فاطمه مرا یاد رابطه ام با خدا می اندازد و اینکه چقدر غر می زنم و او همچنان چون مادری مرا بر دوش خود می کشد تا آرامم کند . مرا از هر راهی می خواهد بزرگ کند تا بیشتر سخنش را بفهمم و کمتر گریه کنم ! فاطمه این فرشته ی کوچک ، درسهای زیادی از ابتدای آمدنش برای ما داشت . سکوت و صبوری و خستگی ناپذیری درس اولش بود . دقت در آنچه می خورم درس دوم و توجه بیشتر به پدر و مادر و تامل در آنچه برای ما تحمل کردند ، درس سوم .درس چهارمش استفاده بهینه از وقت برای کارهای روزمره و درس پنجم نظم ، نظمی که فاطمه آن را تعیین می کند با خوابیدن و بیدار بودن های روزانه اش ! و ... آری همچنان ادامه دارد  تحصیل در مدرسه ی بزرگ فاطمه کوچک !

هر چند هنوز نتوانسته ام به خوبی این موقعیت جدید را درک کنم و همسرداری  را در کنار مادر بودن به خوبی و درستی پیش ببرم اما اعتراف می کنم که در 54 روز بیش از سالها بزرگ شده ام ...

راستی تا یادم نرفته بگویم ، فاطمه چند روزیست که برایمان می خندد و خستگی از تنمان در می آورد . الحمدلله رب العالمین ! حقیقتا اگر لذت بوسیدن و دیدن خنده فرزند نبود چه کسی می توانست عاشقانه پدر و مادر شود ؟

 

 

+ محبت رمز هستی است و دلیل رشد انسانها !  

 

+ پیشاپیش آمدن ماه رمضان را تبریک می گویم و از همگی التماس دعا دارم .

 




طبقه بندی: خاطره، عرفانی، دینی، ادبی،

  • قالب وبلاگ | قالب وبلاگ | بلاگ اسکای