تبلیغات
ﻟﺒﺎﺱ شُکر - سرّ عشق
تاریخ : چهارشنبه 1 آبان 1392 | 07:00 ب.ظ | نویسنده : محجوبه نظیفی

با من از گریه ی چاه

                زیر باران بهار دل ماه

                              بی امان رمزی گو ...

 

+ عید غدیر خم را به همه ی دوستان تبریک می گویم . امید که شیعه ی حقیقی مولا علی علیه السلام باشیم .

+ در ادامه شعر " سرّ عشق " سروده ی برادر عزیزم مرتضی نظیفی را آورده ام . این شعر پندهای امام علی علیه السلام به کمیل است .

سر عشقی گفت حیدر با کمیل                       کز زلال معرفت گردید سیل

ای کمیل این قلبها آوندهاست                         برترین دلها نگه دارنده هاست

جام عشق آر و در دل بازکن                          تا ابد خاطر بدین دمساز کن

تا به روز محشر این خلق خدا                         بر سه نوعند ای حبیب باوفا

نوع اول عالم ربانی است                             کز وجودش عالمی نورانی است

نوع دوم دانش آموز نجات                         طرفه ها باشد برای او برات

نوع سوم مردمی بیچاره اند                           چون پر کاه هر طرف آواره اند

هر کجا بادی رود آنجا دوند                           هر کجا میلی بود آنجا روند

نی ز دانش شعله ای دریافتند                         نی به سوی سرپناهی تاختند

ای کمیل از مال برتر دانش است                     علم بی پیرایه و بی تورش است

دانش از جانت حراست می کند                        جانت از ثروت حفاظت می کند

از هزینه مال تو کم می شود                       دانش از انفاق آن یم می شود

ای کمیل بن زیاد نخعی                                در ک دانش دین بود دین نبی (ص)

بس بدان گردن بنه کاین آدمی                      طاعت از دانش فراگیرد جلی

دانش است فرمانده و سردار جان                     مال و ثروت سوی فرمانش روان

ای کمیل ! انباردار مالها                                  مرده گرچه زنده باشد سالها

لیک دانشمند روشندل رفیق                              تا ابد پاینده است و پر شفیق

چون اشارت سوی سینه می نمود                      بیتی از حسرت به رویش می سرود

که همانا علم جم اینجا بود                                گر برایش حاملی پیدا بود

یافتم آن را که زیرک می نمود                          لیک امین اینچنین علمی نبود

دین خود را بهر دنیا سخر کرد                           بر عباد الله به نعمت فخر کرد

با حُجَج زان علم پیش اولیا                               جستجوی فخر می کرد و عَلا

یا کسی کو اهل حق را پیرو است                       لیک در آن نابصیر و کج رو است

با نخستین شُبهتی در جا فِتد                              در تزلزل ماند و از پا فِتد

یا کسی کو شهوت و مال و منال                        عقل برده از سرش بی قیل و قال

پاسدار دین نباشد یک نفر                                 زین چنین اشخاص بی بهر از هنر

اشبه اشیاء به اشخاصی چنین                          چارپایان چرنده را ببین

مرگ این دانش چنین باشد رفیق                        در تباهی صاحبان آن غریق

ای خدا! آری نمی ماند زمین                             خالی از آن حجت برپای دین

یا پدیدار است و معروف جهان                          یا که ترسان است و در کنج نهان

تا حُجج باطل نگردد ای خدا                               تا نشان ره نیفتد در خفا

چند باشند و کجا این عاشقان ؟                          اندک و والا به ربّ آسمان

از طریق این بزرگان حافظ است                         حق نشانها و حجج را با دو دست

تا سپارندش به هم نوعان خویش                        یا به قلب خود برند آن را به پیش

علم ، حق را بهرشان بشکافته                           و آن حجج روح الیقین را یافته

آنچه دشوار است بهر مترفین                       بر خود آسان کرده اند اهل یقین

و آنچه جاهل هست از آن اندر گریز                     خوی با آن دارد این جمع عزیز

اندر این دنیا تنی دارند و بس                              می کشند از عالم بالا نفس

هست این دسته خلیفه در زمین                           داعی و خواننده ی مردم به دین




طبقه بندی: ادبی، دینی، عرفانی،

  • قالب وبلاگ | قالب وبلاگ | بلاگ اسکای